dinsdag 27 maart 2007

Maasboulevard 10

Samen met Maarten Pieters vragen opgesteld over de Maasboulevard. Vorig bepaalde de raad, in de hitte van de verkieziningen, en na een flodderige procedure, dat er toch sluipverkeer op de dijk moest worden toegelaten.

Nu lijkt het er op dat de dijk binnen de ecologische hoofdstructuur ligt. Deze informatie was niet bekend bij de raad toen ze het besluit over het openhouden van de dijk nam. Vandaar dat we er even naar vragen.

We zijn benieuwd naar de antwoorden. (Er staat 16 maart. Door een verzendfout duurde het even voordat ze bij de gemeente binnenkwamen.)

Vragen artikel 39

Betreft: Begrenzing Groene hoofdstructuur (GHS) Empelsedijk

16 maart 2007

Geacht College,

Ingegeven vanuit onze controlerende rol op de uitvoering van het beleid en onze verantwoordelijkheid voor een zorgvuldige besluitvorming, in dit geval de vaststelling van het bestemmingsplan Maaspoort – Oud Empel (raadsbesluit 22 februari 2006), vragen wij u namens de fracties van de PvdA en GroenLinks om de volgende vragen op korte termijn te beantwoorden.

Is het juist dat op de detailkaarten behorende bij het streekplan (provincie Noord Brabant 2002) de begrenzing van de GHS tussen globaal het waterschapsmonument en Oud Empel aan de zuidzijde ligt van de Empelsedijk?

Is het juist dat de aanwezigheid van waardevolle flora de grondslag vormt voor de begrenzing van de GHS ter plaatse van het genoemde deel van de Empelsedijk?

Hoogachtend,

Namens de PvdA-fractie
Maarten Pieters

Namens de GroenLinks-fractie
Peter van Doremalen

Gepost door: Peter om 11:02 | Reacties (0) | TrackBack (0)



vrijdag 23 maart 2007

Al Gore

Woensdagavond waren de raadsleden uitgenodigd door Jetty om mee te kijken naar An Inconvenient Truth van Al Gore. Een film over een lezing met lichtbeelden gelardeerd met wat filmpjes uit het 'persoonlijke' en politieke leven van deze gekozen-maar-niet-benoemde president van de Verenigde Staten.


Een nuttige film om de ovetuigende argumenten op een rij te zien. Alle twijfels die je zou kunnen hebben werden benoemd en van een reactie voorzien. Hij legde ook het retorische procedé uit waarlangs zijn speech tot stand komt. Telkens vraagt hij zich af hoe hij mensen kan overtuigen, welke aanknopingpunten hij moet kiezen, welke beeld werken, en dit vlecht hij dan in zijn betoog. Veel gesprekken achteraf gingen over de vorm en de man. Terecht, hij kiest deze vorm en dus mag ook de vorm worden bekritiseerd. Ik vind de boodschap belangrijk en vond het prettig deze zo helder en met klare lijn te krijgen gepresenteerd. De vorm was wel erg afgestemd op de amerikaanse kijker. Zo lijkt het. Presentaties over zijn jeugd, zus en de gestolen verkiezingszege spreken ons niet zo aan; te vet, quasi persoonlijk. Maar ik vond ze toch nuttig, om dezelfde reden als hij zelf verraadt over de retorische vorm: het zijn vragen die je krijgt als je naar het betoog kijkt.

Omdat ook het college begreep dat de Bossche kijkers wat behoefte hebben aan nuchtere-betrouwbaar-nederlands-wetenschappelijke informatie stuurde Jetty ons een dag later een recensie.

Na afgelopen zomer las ik Een kleine geschiedenis van bijna alles van Bill Bryson.

Dit zet het verhaal van Al Gore in een wat weidser perspectief. Waarschijnlijk - maar dat weet ik nog niet zeker - omdat mijn eigen leven de vijftig passeerde trof vooral de kwetbaarheid en eindigheid van het leven van individuen en soorten me in het boek. Er worden catastrofes beschreven die de aarde in zijn geschiedenis troffen en morgen weer kunnen treffen. En al treffen, want elk jaar sterven er meer soorten planten en dieren uit dan het jaar ervoor. "We moeten ons voorbereiden op het einde", dacht ik toen ik het boek uithad. Maar, als gezegd, ik wist niet zeker of het mijn eigen einde of dat van de mensheid was. "From denial to despair", zeg Al Gore ergens. Als om me te waarschuwen. De opdracht is om toch te blijven handelen, met de overweldigende en toch wel erg radicale boodschap van Al Gore en Bill Bryson in het bewustzijn. Bill Bryson brengt alles wat minder eenduidig onder de noemer klimaatverandering - en heeft eigenlijk geen booschap - wat wel zo prettig leest. We moeten Schijnbaar zinloze dingen doen als boomjes planten, geen vlees eten.

Nu komt het er in deze stad op aan dat we als GroenLinks fractie ons weten te verbinden met de positieve lijn van de wethouder. Niet in de wij-hebben-gelijk-sfeer van 'dat zeggen wij al zo lang' of 'het is te weinig, te laat, te incidenteel' (is ook waar). En voor onze eigen wethouder komt het er op aan het mes op de goede plaats te steken in de mobiliteitsdiscussie; tussen gezondheid en klimaat en de economische en sociale prestaties van de stad. De balans tussen mens, milieu en economie meer in evenwicht te brengen.

Nog langer geleden, bedacht ik me tijdens de film, las ik het boek The Making of the Representative for Planet 8, een science fiction van Doris Lessing. Dat moet in '82 geweest zijn. Want ik kocht de boeken onmiddellijk toen ze uitkwamen. In de ban als ik toen was van haar The Golden Notebook (ongelooflijk dat dat uit 1962 is - het was hip eind jaren '70). The Making of ... is een spirtueel avontuur over een planeet die als gevolg van een dis-aster (aster = ster; een ongelukkige stand van de sterren) doodvriest. Het gaat over de vraag op hoe te handelen in het besef van onze eigen individuele en collectieve eindigheid. Angstig en klein of groots en met overgave. In mijn geval klein dus, maar met overgave.

Gepost door: Peter om 13:14 | Reacties (0) | TrackBack (0)



woensdag 21 maart 2007

Eikendonk

Lastigste afweging bij Eikendonk was de staat van de woningen. Renoveren of slopen. Er zijn hier vier motieven voor herstructurturering
- staat van de woningen
- stedenbouwkundige belemmeringen zoals isolement en foute openbare ruimte
- potentie van het gebied die in de huidige situatie niet wordt benut
- het samenleven dat negatieve kanten heeft (groepen met de rug tegen elkaar/ intimidatieklimaat) en een positieve sociale ontwikkeling die gehinderd worden door 1-3.

Als de staat van de woningen goed is moeten de stedenbouwkundige belenmmeringen wel groot zijn wil je slopen. Sociale problemen los je niet (alleen) met stenen stapelen op.

In Eikendonk komt daar als probleem bij dat in 1999 al sloop van de huurwoningen is aangekondigd. Dit leidde tot gematigd onderhoud door de corporatie (In eigen woorden: "Sloop van alle panden in de Eikendonk heeft de afgelopen jaren als een zwaar van Damocles boven de wijk gehangen en dan is het naar mijn mening logisch dat wij als corporatie geen grote ingrepen meer hebben gedaan. - ik ben het daar mee eens overigens"). En bewoners zelf worden ook wat voorzichtiger. En als je iets te kiezen hebt kies je liever niet voor verhuizing naar een woning die over een paar jaar toch gesloopt wordt. Met elkaar een geval van 'planner's blight' (volg de link voor een uiteenzetting). Ik heb er voor gepleit dat probleem wel indringend te bespreken in de raad. Het hangt namelijk meer wijken boven het hoofd. Als je te weinig capaciteit hebt om zo veel wijken ineens aan te pakken is een andere strategie : bijvoorbeeld het mobiliseren en richten van wel aanwezige energie (sociale programma's, investeren, verkoop van woningen aan ambitieuze starters/sociale stijgers) wellicht beter dan planner's blight organiseren.

Een van de problemen in de behandeling van het collegevoorstel was de onduidelijkheid of het nu wel of geen voorstel was: wat werd er eigenlijk beslist? Er werden twaalf uitgangspunten genoemd maar meer omschreven dan besloten. Dat was mijn inbreng ook in de commissie. Achteraf had ik wellicht beter een ordevoorstel kunnen doen: dit is geen besluit maar een mededeling.

Na de behandeling in de commissie had ik een amendement en een motie opgesteld en rondgestuurd. Essentie van het amendement was dat de raad nu de aanpak van de wijk ondersteunt, maar dat het college wordt opgedragen "de raad als volgende stap een keuze voor te leggen uit drie duidelijk onderscheiden realiseerbare stedenbouwkundige schetsen". (Essentie van de motie was een aanscherping van de activiteiten gericht op terugkeer van de huidige bewoners. Ondermeer door het sluiten van een huurcontract met lage huur voor 'blijvers'; mensen die er al vóór 1999 woonden. Hier ben ik nu niet mee doorgegaan - pas later aan de orde)

Nadat deze ideeën via de mail waren rondgestuurd was er links en rechts wat contact en kwam Paul Kagie van Leefbaar met een op mijn amendement en bijdrage geïnspireerd verhaal. Strekking: Nu een aantal besluiten nemen: bijvoorbeeld het besluit voor sloop van het grootste deel van de huurwoningen niet voor ons uitschuiven. Maar vooral het college opdragen met twee alternatieven te komen. Dat heeft het gered. Er moeten twee realistische alternatieven komen. Eén min of meer conserverend en één die het hele gebied - op termijn - herontwikkeld.

Van de gezamenlijkheid van het indienen kwam uiteindelijk weinig terecht. In plaats van het getekende exemplaar met twee logo's liet 'den Kagie' toch het ongetekende exemplaar met alleen het leefbaar logo verspreiden. Per ongeluk of bewust. Waardoor het toch het amendement 'leefbaar' werd. Maar het resultaat telt. Maar het moet hier toch maar even rechtgezet. Ik volstond met Paul achteraf gekschredend 'een boef' te noemen.

Wonderlijk was de rol van de SP. Die aan de hand van een rondgang door de wijk tot het oordeel kwamen dat het voorstel helemaal van de agenda moest. Dat hadden ze eerder moeten doen. Wie ze een dienst bewijzen met weer uitstel en nog eens onderzoeken is mij niet duidelijk.

Gepost door: Peter om 13:21 | Reacties (0) | TrackBack (0)



woensdag 7 maart 2007

Brief op poten

Soms zie je brieven van een directheid waar de stoom uit de oren van het blad af dampt. Toch van ons keurige college. Die vindt dat de maat vol echt vol is. Namens vele bosschenaren geschreven lijkt me de volgende brief. Er is dan ook echt wat aan de hand. Mijn zegen heeft het college (Bart dus in dit geval).

Het college van GS van Noord-Brabant

Uitvoeringskwaliteit stad- en streekvervoer Arriva

5 maart 2007

Geacht college,

Vanaf het moment dat Arriva het stad- en streekvervoer in de concessie Meierij verzorgt, zijn er diverse problemen met de uitvoeringskwaliteit van de exploitatie.

Een groot probleem betreft de vertraagd of niet rijdende bussen. Dit komt zo vaak voor dat de dienstregeling de afgelopen twee maanden zeer onbetrouwbaar is. In vele gevallen kwamen reizigers hierdoor veel te laat of zelfs niet op de plaats van bestemming. Wij maken hier ernstig bezwaar tegen. Deze situatie is fnuikend voor het vertrouwen van de mensen in het openbaar vervoer. Mensen zullen, als ze die kans al hebben, gaan zoeken naar andere vormen van vervoer. Zeker wanneer dat alternatief de auto is, zal dit de bereikbaarheid van de stad 's-Hertogenbosch belemmeren.

Dit probleem doet zich ook voor bij de pendelbussen. De stiptheid van deze bussen is ook zwaar onvoldoende. Hier tillen wij zwaar aan: wij investeren al jarenlang veel in de transferia om de bereikbaarheid van de (binnen)stad te verbeteren. De transferia in 's-Hertogenbosch zijn in stad en regio een begrip geworden, zij worden door de vele gebruikers bijzonder gewaardeerd. Momenteel merken wij dat de kwaliteitsproblemen van Arriva dusdanige vormen aannemen dat de aantrekkelijkheid van de transferia hieronder lijden. Dit verontrust ons zeer. De bereikbaarheid van onze stad komt hierdoor in het geding.

De ombouw van de rondweg A2, die momenteel start, zal jarenlang een grote druk leggen op de beschikbare infrastructuur. Provincie en gemeente nemen met Rijkswaterstaat maatregelen om automobilisten te bewegen een andere vervoerwijze te kiezen. Wij vrezen dat de huidige kwaliteit van het stad- en streekvervoer deze maatregelen nutteloos maakt.

Het momenteel door Arriva ingezette materieel is voor veel mensen een bron van irritatie. Wij hebben er begrip voor dat er met tijdelijk materieel gereden wordt, maar de kwaliteit van de nu rijdende bussen is ver onder de maat. De extra geluid- en stankhinder die deze bussen veroorzaken leveren in onze stad problemen op. De onbetrouwbaarheid van de bussen, alsmede de veelal niet werkende VETAG-apparatuur in de bussen tenslotte, dragen bij aan de bovengenoemde stiptheidsproblemen.

Het bovenstaande overziende constateren wij dat er bij Arriva sprake is van wanprestatie. De stad, en zonder twijfel ook de regio, ondervinden hier grote problemen van. Wij zijn ervan overtuigd dat er nu moet worden ingegrepen om te zorgen dat Arriva de uitvoering van de dienstregeling serieus gaat nemen. Tot nu toe is dit duidelijk niet het geval. Wij dringen er bij u op aan de hiervoor benodigde stappen te zetten.

Gezien de problemen die dit in de stad oplevert heeft 's-Hertogenbosch ook een direct belang bij een snelle en grote verbetering van de uitvoeringskwaliteit. Wij bieden daarom aan om zelf sturend op te treden naar Arriva waar het de uitvoering van de stadsdienst betreft en welke bevoegdheden en middelen wij hiervoor nodig denken te hebben. De gemeente 's-Hertogenbosch heeft goede mogelijkheden om problemen snel te constateren en hier adequaat op te sturen. Graag gaan wij op korte termijn met u in overleg over mogelijkheden die wij hier zien, waarbij de provincie enigszins wordt ontlast in deze problematiek.

Hoogachtend,

Burgemeester en wethouders van 's-Hertogenbosch,

De secretaris, De burgemeester,

mr. drs. I.A.M. Woestenberg mr. dr. A.G.J.M. Rombouts

Gepost door: Peter om 13:38 | Reacties (0) | TrackBack (0)



 

CONTACT

Redemptoristenpad 44
5211XR 's-Hertogenbosch
073-6143843 06-12275151
info@petervandoremalen.nl
 
GROENLINKS
Afdeling
Landelijk
Europa
 
 
ZOEKEN
ARCHIEF
oktober 2008
september 2008
augustus 2008
juli 2008
juni 2008
mei 2008
april 2008
maart 2008
februari 2008
januari 2008
december 2007
november 2007
oktober 2007
september 2007
augustus 2007
juli 2007
juni 2007
mei 2007
april 2007
maart 2007
februari 2007
december 2006
november 2006
juli 2005
 
RECENTE POSTS
Maasboulevard 10
Al Gore
Eikendonk
Brief op poten