Mannen & mannen

Wat leuk de bijlage van het Brabants dagblad over Bossche Mannen. Ik las het niet in detail maar vond het een prachtig idee om gewone mannen met hun gedoetjes en gedoe te presenteren. Geen doorgepimpte rolmodellen maar de wereld zoals ie om de hoek is. Erg leuk. Complimenten aan het BD.

Samen met dochter in de wondere VIP-wereld van Indoor Brabant

En hoe anders dan de sfeer op de Indoor Brabant, waar ik vooral om mijn dochtertje een plezier te doen heenga -"We gaan naar de paarden". We krijgen elk jaar een uitnodiging om de prijs van de Gemeente 's-Hertogenbosch bij te wonen. Champagne op tafel. Vleessnacks - geen sprankje groen te bekennen. Wat een ballengedoe. Er worden bladen uitgedeeld voor stoere mannen waarin zangeres Do als stoeipoes toegeeft dat ze ook van een flinke dot gas houdt en waarin veel redactionele ruimte is voor kilometerheffinghaters en klimaatprobleemontkenners. En vooral veel luxe en overbodige duurdoenerij - een fantasiewereld uit glossy magazines die daar opeens echt (b)lijkt te bestaan. De directeur van Indoor Brabant is onze VVD-informateur. Maar misschien leg ik het linkje te snel. dit is niet de wereld waar we naar toewillen. Maar wel het soort fantasiewerelden die mede onze stad maken en waarmee we straks weer één college in elkaar gaan timmeren. Maar volgens mij bestaat de gewone wereld toch uit de gewone bewonderenswaardige mannen (en dito vrouwen) uit de bijlage van het BD die het al moeilijk genoeg vinden om hun kinderen tot het einde van de maaltijd aan tafel te houden.

Over de wereld van paarden: open ik net internet komt daar op een berichtje over PVV-er Brinkman die ruzie heeft met een aannemer: "Brinkman en de aannemer hebben een conflict over niet betaalde huur en over de kosten van de verbouwing van het achterhuis van zijn stolpboerderij in Middenbeemster. De aannemer, die Brinkman kent van een paardenclub, zou de verbouwing uitvoeren in ruil voor onderdak. Brinkman draait op voor de materiaalkosten." De glossy paardenfantasiewereld heeft ook zo zijn schaduwkantjes.

En in hetzelfde MSN-wereldje (bij puberkinderen opent je browser daarmee) stond het volgende heel andere bericht:

Supergeleerde weigert prijs van miljoen voor oplossen van wiskundig probleem
Een Russische wiskundige uit Sint-Petersburg heeft vriendelijk bedankt voor een geldsom van een miljoen dollar. Die werd hem kortgeleden aangeboden voor het oplossen van één van de grootste wiskundige raadsels van het afgelopen millennium.
De 44-jarige Grigory Perelman wist als eerste 'het vermoeden van Poincaré' (ik snap er geen bal van, maar het is ook niet voor leken uitgelegd...peter een ingewikkeld wiskundig vraagstuk, op te lossen. Het Clay-instituut beloonde hem voor die prestatie met een geldprijs van 1 miljoen dollar. Maar toen een vertegenwoordiger van het instituut bij hem aan de deur kwam om de cheque uit te reiken, deed Perelman niet eens moeite om de deur te openen. "Nee dank u, ik heb alles al wat ik wil" was het commentaar van het wiskundebrein.
Al in 2006 zou Perelman samen met twee andere wiskundigen geëerd worden voor zijn wetenschappelijke bevindingen. Ook toen bedankte hij voor de eer. The Sunday Telegraph zocht hem toen op en citeerde hem: "Ik heb mijn berekeningen gepubliceerd. Dat is wat ik het publiek te bieden heb". Volgens Noorderlicht, het wetenschapsmagazine van de VPRO, is Perelman "teleurgesteld geraakt in de wiskunde".