Eerste commissie

De eerste commissie in de nieuwe periode. Het hield niet over. Populisme had ik boven dit stuk willen zetten. Want daar ging het over. En onwennigheid. Maar een paar oude getrouwen en een nieuwe voorzitter.

Rosmalens belang had naar aanleiding van veel rumoer in de Groote Wielen de afsluiting van de Vlietdijk geagendeerd. Gelijk vijf insprekers waarmee meteen de hele commissie zijn focus had gekregen. En de agenda omgegooid waardoor een aantal andere belangrijke(re) agendapunten minder aandacht kregen. Maar wat wilde Rosmalens belang nu eigenlijk? Dat er nog eens goed naar gekeken werd. Laf. Maar alle argumenten waarom de Vlietdijk niet open moest blijven stonden ook in hun stuk. Het concentreert heel veel verkeer op een weg die dat niet kan hebben, en levert op andere plaatsen nieuwe knelpunten op. Waaronder ook veel sluipverkeer vanuit de Groote Wielen richting A59. En veel argumenten en voorbeelden die niet relevant waren. Ik merk dat ik er nog wat geirriteerd over ben. En dat bijna de hele commissie meebewoog omdat er zo veel burgers te hoop liepen. Er werd een onderzoek van Veilig Verkeer Nederland aangehaald die het idee zou ondersteunen: maar dat onderzoek gaat over een groot aantal knelpunten in de wijk. Die echt bestaan, maar daar ging de vraag van RB niet over. Wat staat er in het stuk van VVN over de Vlietdijk?
" De in het bestmmingsplan aangegeven hoofdstructuur is op zich logisch. De ontsluiting van de wjk geschiedt vanaf de randen en de bestaande structuur is ook alleen via die randen voor autoverkeer te bereiken."
Dit bevestigt dus de gekozen structuur, alleen binnen de structuur zijn een aantal knelpunten.
Wat verder staat: "Als de bezwaren van de bewoners worden gehonoreerd en de Vlietdijk open blijft zal het verkeer anders worden afgewikkeld. Er volgt een betere spreiding door de wijken en de nu aangeduide onsluitingsroute wordt minder belast. Het is interessant de twee modellen vooraf door te rekenen en af te zetten tegen de de nadelen."
Dit spoort niet helemaal met de eerste passage. Crux is "betere spreiding". Er had het neutralere "meer spreiding" moeten staan. Want spreiding is niet beter. Als je kiest voor bundeling op de randen, is een autoluwere wijk het gevolg. Consequentie van Vlietdijk open is (volgens mij) dat de hele wijk, ook de nog te bouwen, noordelijker delen van de Groote Wielen langs een centrale weg worden ontsloten. Lijkt me ongewenst.

De wethouder (Pauli, VVD) nam de geirritteerdheid over: "Er is genoeg materiaal en natuurlijk kijken wij er zorgvuldig naar maar om al na drie weken een heel nieuw onderzoek te vragen. Is een brevet van wantrouwen tegen deze nieuwe wethouder verkeer." Om in de volgende bijzin aan te kondigen dat zolang het onderzoek naar de nieuwe verbinding Rosmalen - 's-Hertogenbosch liep de Vlietdijk niet zou worden afgesloten. Wat tot mijn boosheid een heel nieuw element in de discussie bracht.

Wat is hier nu aan de hand? Waarom die emotie? We zien een groep bewoners die een aantal echte verkeersveiligheidsproblemen in de wijk wil agenderen en daarvoor geen gehoor voor vindt bij de gemeente. Volgens mij is dat het echte probleem. Waarom dat zo is is mij niet duidelijk - het zou iets te maken kunnen hebben met het feit dat de mensen die zich met het bestemmingsplan bezighouden wat minder gevoel hebben bij de verkeersproblemen. Voor de politiek (onder aanvoering van Rosmalens Belang) is het kennelijk het interessants om dit te focussen op wel of geen afsluiting Vlietdijk voor auto's . Waar wij als GroenLinks natuurlijk weer vol op duiken. Want het niet uitvoeren van bestemmingsplannen en niet realiseren van voorgenomen ' knippen' is onderhand een open zenuw. Of zoals gisteren ik gisteren formuleerde; nu moet de koersnota uitgevoerd worden en nu schrikken we meteen al terug.

De emotie wordt ook veroorzaakt door het idee dat het de politieke partijen niet te doen is om het oplossen en benoemen van problemen maar om om eigen redenen te gaan wroeten. Meer onderzoek, second opinion. Maar dan moet er echt opnieuw gekozen worden en dan wordt het steeds moeilijker om te erkennen dat het oorspronkelijke idee toch klopt.