Gisteren was ik voor de tweede (of derde?) keer gastheer voor gast in de raad. Leuk. Als je dit lest: meld je aan, gratis eten en veel aandacht, en volgens mij een gezellig avondje. Volgens mij is er altijd plaats, nu waren er plaatsen over in ieder geval.

Inwoners van ’s-Hertogenbosch die meer willen weten over het raadswerk kunnen zich aanmelden als gast bij de raad. Gasten van de raad worden voorafgaand aan een raadsvergadering ontvangen door enkele raadsleden. Deze raadsleden eten een hapje met de gasten en vertellen over het raadswerk en over de agenda van die avond. De gasten wonen vervolgens de raadsvergadering bij; op de publieke tribune is voor hen een speciale plaats gereserveerd. Tijdens de vergadering worden de gasten begeleid door medewerkers van de griffie. Na afloop van de raadsvergadering praten de raadsleden na met hun gasten. De gasten krijgen documentatie over het raadswerk. Bovendien ontvangen zij foto’s die van hen zijn gemaakt tijdens hun bezoek.

Vooral het rondje wat mensen naar de politiek bracht is leuk. Boosheid en verontwaardiging; lid geworden van een politiek partij vanwege het hardere politieke klimaat; en zowaar Sjef Marcelis, net raadslid PvdA af, die weer eens een kijkje kwam nemen; en opmerkelijk een gepensioneerde mevrouw die kwijt wilde dat ze het schrappen allerlei activiteiten subsidies aan ouderen die het beste zelf konden betalen een prima bezuinigingsplan vindt.

Gisteren een erg stille raad. Spraakmakende onderwerpen (openingstijden horeca - rechtsaffer) van de agenda afgevoerd en het wachten is op de grote discussies over bezuinigingen. Het kabinet kies voor snijden in plaats van hervormingen. En dat gaat voor heel grote problemen zorgen. Het is natuurlijk van de zotte dat op zorg, kinderopvang en gezondheid wordt bezuinigd terwijl de auto volledig buiten schot blijft. Van de drie grote problemen klimaat-, krediet-, en vertrouwenscrisis wordt er geen een geloofwaardig aangepakt met structurele hervormingen - en eigenlijk ontkend. GroenLinks heeft het beste en rustige antwoord in "Groen werkt samen" om alle drie deze crises op te lossen. Het is te hopen dat Groen in Zweden de uitdaging aanneemt om mee te gaan regeren.

In de raad ging het over kernenergie, maar zo verstopt achter getrapte verantwoordelijkheden en poltieke heikele bestuurlijke dubbelfuncties dat we niet tot een echt debat kwamen. Ruud was weer ijzersterk door het scherp op een rij te zetten: wij zijn als aandeelhouder medeverantwoordelijk voor de koers van het bedrijf, en dus de strategische keus voor het voorbereiden van een kerncentrale en de wethouder die nu commissaris is kan in een lastig parket komen als de raad zich in haar verantwoording als aandeelhouder uitspreekt tegen het beleid wat door de wethouder in zijn vrije tijd wordt voorgestaan als commissaris van het bedrijf. Er komt een notitie die het - hopelijk - eens helder op een rij zet, Vervolgens krijgen we een - uiteindelijk - een stemming over wel of geen kerncentrale ontwikkelen met het bedrijf waar we aandeelhouder van zijn.

Grote moeite had ik, en probeer nog te ontdekken waarom, met de reuring rond het openhouden van de speeltuin bij de IJzeren Vrouw. Allerlei sentimenten werden opgerakeld rond een speeltuin die allang niet meer is wat die was en die ondanks forse gemeentelijke investeringen in het verleden niet levensvatbaar is gebleken. Leefbaarleider Kagie en Leefbaar (toen nog Lente) propagandaleider De Bie waren er bestuurder maar hebben het niet nieuw leven in weten te blazen. Kortom de aantrekkelijke speeltuin vereniging is ter ziele, en dat is jammer. Maar om dan nu deze verenigingsspeeltuin zonder vereniging als symbool en jeugdsentiment in leven te willen houden is precies wat we als raad niet moeten doen: symboolpolitiek. Na iets te bureaucratische reactie van Bart: "Ik wil de raad een spiegel voorhouden; u heeft ander beleid vastgesteld", en een interventie van Ruud: "Haal nou dat verzoek om nieuwe beleid weg en stop alleen de verdere ontmanteling nu" herstelde Bart zich geweldig door het grote enthousiasme van bevolking en raad op te vatten al een kans.

Uiteindelijk zette Kagie een uitroepteken achter de acties van Rodney (Weterings - wethouder wonen, PvdA) richting het Rijk. We krijgen een aanpassing van het Woonbeleid. En nog de nodige discussie - ik ben blij dat ik de afgelopen dagen weer in de materie ben gedoken. Gelukkig had verder niemand de behoefte om de discussie verder aan te gaan.

Ik was maar eens gaan bellen als virtuele € 33.000 - verdiener want ik zag in de krant dat een fraaie tweekapper met 110 euro korting voor € 795,-- de deur uitging. Wat bleek: ik moet dan vier maal de huursom als bruto maandinkomen hebben. En €33.000,-/14/4 = € 687,-- dus dan kom ik flink tekort en kan ik inderdaad alleen onder de liberalisatiegrens terecht. Voor de geadverteerde woning, na aflopen van de kortingsperiode € 910,-- huur, zou ik dus bruto € 910,--x12x4 = € 44112,-- als jaarinkomen moeten hebben. En voor dat geld kan ik volgens fortis een huisje kopen van € 192.000 (nieuw 206.000). Waarmee het servet-tafellaken probleem inderdaad behoorlijk geïllustreerd is. Maar eh, de netto woonlasten komen voor de koopwoning door de hypotheekrenteaftrek, wel op € 593 uit. Dus het is te snappen dat de fraaie tweekappers niet worden verhuurd.

Royale, 2/1-kap woning met garage, oprit en zonnige tuin in een fraai gedeelte van de wijk Maaspoort. De woning is voorzien van ankerloze spouwmuur (maximale geluidisolatie) en is zeer kindvriendelijk gelegen in een rustige straat en centraal in de gewilde woonomgeving ‘Maasvallei’, nabij winkels, scholen en uitvalswegen.

Inhoud 360 m3, woonopp. 130 m2, bouwjaar 1993

De reden dat ik deze uitnodiging laat zien is heel simpel: ik ken Thomas. Hij dacht mee met onze jongerenfeestjes en verzorgde de jingles op de GroenLinks cultuurmiddag in de watertoren ruim een jaar terug. Maar vooral: het lijkt me erg leuk.

"Peter", zei een GroenLinkslid tegen mij, "Je moet met die tram doorgaan - de afgelopen vakantie was ik in Italie en langs de Belgische kust en de trams daar: echt geweldig!". Het toeval wilde dat ik net een afspraak had gemaakt met de Eindhovense voorvechter van de tram met een eigen site. Slecht nieuws daar. Het SRE (ik vergeet altijd waar dat voor staat: Samenwerkingsverband Regio Einhoven) had de tram na twee onderzoeken definitief van de rails laten lopen (sorry, flauwe beeldspraak). Hoe anders in Groningen. Daar kopte de tramsite veel positiever:

"Bureau Goudappel Coffeng heeft berekend dat de exploitatie van de RegioTram in het gebruik goedkoper is dan alternatieve vervoersystemen, zoals de bandentram, of (dubbel)gelede bussen. Die zijn in aanleg goedkoper, maar duurder in gebruik, en trekken minder reizigers. Daardoor remmen ze de groei van het autoverkeer minder af. Bussen zijn bovendien aangewezen op het overbelaste wegennet, rond de stad Groningen, en in de Groninger binnenstad."

Ik heb (helaas denk ik soms als ik er vele uren mee bezig ben) flink in de onderzoeken zitten lezen om erachter te komen hoe deze twee regio's tot zo'n verschillende conclusie komen. Is het het soort regio, de stad-provincie-regio Groningen die mee samenvalt? Zijn het de uitgangspunten? Is het de politieke wil op iets uit te willen komen?

Mijn conclusie is dat de uitgangspunten in het SRE (en Brabants beleid) er toe leiden dat de tram er niet gunstig uitkomt. Dat werkt zo. Voor de tram is een minimale vervoersstroom nodig. In Groningen rekenen ze (min of meer) van achter naar voren: we willen meer reizigers in het OV - dus we rekenen het gewenste systeem door met en zonder tram. In het systeem met tram worden andere OV-ritten geschrapt en gericht op de aanwezigheid van de tram. En dan is de exploitatie (inclusief investeringen) interessant (neutraal) en zeer verantwoord vanwege de grote voordelen op gebied van ruimtelijke ontwikkeling, ruimtebeslag en milieu en vanwege de verwachtte extra aantrekkingskracht op reizigers.
In Eindhoven (en de regio Noordoost Brabant, waar wij onder vallen) doen ze dat heel anders. Daar nemen ze de bestaande lijnvoering, en afkalvende reizigersvraag als uitgangspunt. Dus wordt een lijn wordt opgeplust tot HOV in de hoop dat die extra reizigers gaat trekken. Maar het hele systeem blijft verder hetzelfde. Dus het kost alleen extra geld wat ten koste gaat van capaciteit op andere lijnen en de opgepluste lijn blijft heel lang het karakter van de huidige lijnbus houden, sterker nog; door de corridor-benadering (alle bussen op een vrije lijn) sluit hij aan in de file van stopbussen - met name in stedelijk gebied. Daardoor komt nauwelijks tijd- en ruimtewinst tot stand. Het is gewoon een soort sjieke streekbus. De tijdswinst moet hem zitten in hogere frequentie en minder stops en vrije banen. Maar op mijn vraag op een vinformatieavond kwam geen antwoord:

„Ik heb een jaar lang voor mijn werk op en neer gereisd met de bus van Den Bosch naar Uden”, sprak Peter van Doremalen. „Ik deed er een uur en een kwartier over, enkele reis. Hoe lang doe ik erover in 2015?” Kees Bakker, bedenker van het HOV-plan kon hem geen concreet antwoord geven.

Het komt deels omdat het huidige OV in Brabant niet kiest voor taakstellende maximalisering van het aantal te vervoeren reizigers maar vooral voor regionale en stedelijke dekking. Snelheid en intensieve verbinding over krachtige vervoersassen legt het daarbij af tegen brede maar langzame dekking van het hele grondgebied. Een dekking die de laatste jaren afnam omdat als gevolg van bezuinigingen. Afnemende freqentie en schrappen van lijnen speelden haasje over met stijgende prijzen. De acties om tegen weggeefprijzen te gaan rijden trok, zoals te verwachten, geen nieuwe doelgroepen. Het huidige OV-systeem moet mijns inziens doordacht worden vanuit de ambitie om meer reizigers te vervoeren. En dat betekent dat er een nieuwe krachtige laag moet worden toegevoegd langs sterke vervoersassen. Uiteindelijk een tramachtig systeem met buiten de stad een lightrail-karakter. En niet een iets snellere lijn langs een iets langzamere en een andere lijn die helemaal wordt afgeknepen. En wat er op korte termijn moet gebeuren? Denk tram - doe bus. De huidige HOV-ideeen van provincie en regio's (Noordoost en SRE) voldoen daar niet aan.

Weer wat verder gelezen en meer wijzer geworden. En vooral wat meer helderheid gekregen. Want het is een complex veld hoor. Ik had mijn post over de uiteenlopende cijfers voorgelegd aan het bureau G&P, en kreeg antwoord. (zie onder) Het komt er op neer dat ze zich vooral (lees alleen) hebben gebaseerd op de cijfers van het afgelopen half jaar. Dat lijkt me wiebelig en de betrouwbaarheid niet doen toenemen, maar goed.

Ook bij het cijfer over het aantal huur- en koopwoningen kan je vragen stellen. Ze stellen dat het aantal huur-eengezinswoningen onder de € 1000 / maand en koopappartementen en koopeengezinswoningen onder de € 150.000 op de Funda-site op 10 juni 2010 in totaal 46 is en dat dit dus bij lange na niet voldoende is om de meer dan 200 huishoudens te huisvesten. Dat lijkt me ook wel erg wankel onderbouwd. Je mag hopen dat er in de loop van het jaar huizen worden verhuurd en verkocht en dat er ook bijkomen. Dus als dat vier keer per jaar een heel nieuw aanbod oplevert zijn er wel genoeg woningen. Waarom het ruime aanbod huurappartementen niet is opgenomen in het overzicht duidt er ook op dat men wel erg op zoek is naar cijfers om het gestelde (vooronderstelde) te onderbouwen. En het gaat om huishoudens vanaf 33.000. Voor elke 1000 euro daarboven neemt het aantal woningen waaruit kan worden gekozen toe.

Terug naar de politiek: De kernvraag is of het toelaten van een extra groep op de sociale huurmarkt niet zal leiden tot nog langere wachtlijsten voor de groep met de lagere inkomens. Met die vraag ga ik maar eens op pad.

Heel relevant is wat het huidige woonbeleid daarover meldt:
Op pagina 29 van De nota wonen 2007 staat: "De keuze voor deze verruiming dateert van een periode van relatieve ontspanning op de woningmarkt (maw anders dreigde leegstand en eenzijdige wijken-pvd). Aangezien hier momenteel geen sprake meer van is, is het wenselijk om de de toegang tot de kernvoorraad te beperken tot de groep die daar echt op zijn (sic - pvd) aangewezen, namelijk de huishoudens met een jaarinkomen tot € 33.000 (de voormalige ziekenfondsgrens). Dit onderwerp zal onderwerp worden van gesprek waarbij het uitgangspunt is dat de inkomenseis weer zou worden verruimd als er weer sprake is van een ontspannen woningmarkt." Met andere woorden het college bepleit nu bij het Rijk in strijd met het door de raad vastgesteld beleid, dat de lagere inkomens door toelating van bovenmodaal langer op een woning moeten wachten.

(antwoord op mijn opmerking van vorige week)
Toelichting op de bronnen en veronderstellingen in de toewijzingscijfers in het rapport van Gerrichhauzen en Partners (GenP).

Bij de toewijzingen gaat het specifiek over percentage woningen dat wordt toegewezen aan huishoudens met een belastbaar inkomen boven € 33.000,-. Rigo vermeld op basis van cijfers van Woonservice dat dit percentage stijgt van 13% in 2006 naar 17% in 2009 (p. 34). In het rapport van GenP wordt op basis van de cijfers van Woonservice én door de corporaties geregistreerde toewijzingen in de periode januari-juni 2010, verondersteld dat dit percentage thans 20% bedraagt (p. 26). De halfjaarcijfers over 2010 acht GenP van groot belang, omdat de corporaties na het uitkomen van de Europese beschikking over staatsteun, de inkomens van huurders bij toewijzing in onderlinge afspraak nauwlettender zijn gaan registreren. Vanwege de betrouwbaarheid is door GenP dan ook meer nadruk gelegd op de geregistreerde toewijzingen over het eerste halfjaar van 2010. Dit verklaart dan ook het verschil tussen de uitgangspunten in het rapport van Rigo en het rapport van GenP.

Uit de nieuwsbrief van Verkeersnet.nl van vandaag komt dit berichtje over een experiment in onze stad met aftellers bij stoplichten.
Ik ben er al een beetje aan gewend omdat ze bij ons op de hoek, op het Van Rossumplein staan. En ik moet eerlijk zeggen ook al verwend. Want het is heel prettig. Je hoeft wat minder te staren naar het licht. En het geeft rust, je hoeft niet de hele tijd in de startblokken te staan en als het dan moet dan ben je ook klaar om te starten. Een beetje gek werken ze soms wel. In het begin heel langzaam, dan staat ie weer stil en dan soms opeens gaat de laatste helft van het cirkeltje lampjes heel snel. Zal wel te maken hebben met de bussen die zichzelf voorrang kunnen geven. Dit positieve gevoel wordt bevestigd door het onderzoek. en wat blijkt: het is nog goed voor de doorstroming ook. Dat mag overal zeggen de mensen.

Toch nog in dat verkeersnet. Ik vond de design-zebra ook erg leuk. Het ontwerp aanpassen aan het gedrag in plaats van andersom. In de toekomst krijgen we, mag ik hopen, steeds rondere vormen in architectuur en stad. Want al die rechtigheid komt omdat de ontwerpen de laatste eeuw steeds meer zijn aangepast aan machines, die rechte planken het goedkoopst kan maken.

Minder wachten bij verkeerslicht met de Afteller

Een teller die laat zien hoe lang het nog duurt voordat het verkeerslicht op groen springt verhoog de capaciteit van een kruispunt. Bij een proef in ’s-Hertogenbosch liep de winst met een vierfasenregeling op tot 2,2 s per cyclus.

Op het kruispunt Bruistensingel – De Harendonkweg –Balkweg in ’s-Hertogenbosch is een vri-regeling beproefd met een aantal speciale voorzieningen om extra informatie te tonen aan de weggebruikers. Het ging om de Afteller, een wachttijdvoorspeller en een afloper. De Afteller telt – veelal vanaf drie – af naar groen voor het autoverkeer. De wachttijdvoorspeller geeft een wachttijdindicatie voor het langzaam verkeer en de afloper telt ook af, maar dan voor de voetgangers en niet tot groen, maar tot de groenknipperfase. Alle voorzieningen werden hogelijk gewaardeerd door de gebruikers. Vrijwel iedereen vindt dat alle vri’s ermee moeten worden uitgerust. Bij de Afteller is ook gemeten wat het oplevert voor de doorstroming van het autoverkeer. Daarbij bleek dat het eerste voertuig ruim 0,5s winst boekt en in de opvolgende voertuigen wordt dat opgebouwd tot ruim 0,6s. Met een vierfasenregeling is de gemiddelde winst in cyclustijd 2,2s. Een kortere cyclustijd heeft als resultaat dat een richting meer momenten groen kan krijgen per uur. Met een gelijk verkeersaanbod wordt de wachtrij dus korter, omdat diezelfde aantal voertuigen over meerdere cycli wordt verspreid, aldus NHTV-student Bram van de Vrande, die er een stagerapport over schreef.
Eerder deed Apeldoorn een proef met een wachttijdteller. Die was niet succesvol, omdat automobilisten alvast een voorschot namen op het naderende groen. In ’s-Hertogenbosch viel dat mee. Er moeten trouwens nog wel de nodige juridische beletsels uit de weg worden geruimd om de voorzieningen op grote schaal te kunnen invoeren.

Groot in de krant dat de gemeente en corporaties zich grote zorgen maken over de ingreep in de volkshuisvesting vanwege 'Europa'. Gisteren de onderzoeken uitgeprint. Studie gaat toch het beste op tafel met papier. Het gaat om twee zaken die voortkomen uit de wens van Europa om gesubsidieerde concurrentie tegen te gaan: de toewijzing van goedkope woningen mag alleen aan de doelgroep (andere woningzoekenden moeten gewoon de markt op), en 'subsidiëring' binnen bouwprojecten (van duur naar goedkoop) mag niet meer omdat corporaties zich niet op de dure markt mogen bewegen. Los daarvan zijn er ook plannen van de rijksoverheid om opgebouwde vermogens van corporaties af te romen. Die vermogens staan op de bank en in de sterk in waarde gestegen woningen.

Wat nodig is, maar door taboes onuitvoerbaar, is een structuurverandering binnen de volkshuisvesting, waardoor deze voor een groter deel buiten geldstromen via de de overheid kan plaatsvinden. Dus (grotendeels) afschaffing hypotheekrenteaftrek en een groter deel van de mensen dat 'op eigen kracht' kan wonen (huren of kopen of in collectieve arrangementen) zonder afhankelijk te zijn van directe overheidssteun (toeslagen) of aangewezen te zijn giga-quasi overheidsorganen waarheen corproraties zich nu ontwikkelen.

Maar zolang dat onuitvoerbaar is zitten we met een systeem dat noch vrije markt noch overheid noch eigen woning noch collectief bezit is. Maar van alles een beetje. Ik vind dat de rol van de overheid binnen het wonen moet blijven maar een ander moet zijn.

Binnen dat gesternte is het goed dat de gemeente zich richt op de corporaties die zich nadrukkelijk bezig willen houden met hun sociale opdracht.

Wel ben ik de rapporten en aanbevelingen kritisch gaan lezen. Helemaal oneens met de europese richtlijn ben ik het niet - ik ben het eens met de schoenmaker blijf bij je leest benadering voor corporaties - maar zie ook de onevenwichtigheid tov aanpak hypotheekrenteaftrek. En de zorg gaat wel erg naar de tussengroep (33.000-45.000) die niet terecht kan op de markt en dus maar blijvend een groot beroep moet blijven doen op de goedkope huursector, omdat koop en niet-gesubsidieerde huur onbereikbaar is.

Ik ben nog aan het lezen maar één ding viel me al wel op de verschillende getallen voor het aantal mensen met een inkomen boven de € 33.000 dat een corporatiewoning onder de € 647,53. huurt.

Uit het onderzoek van het RIGO, (tabel 5-5 blz 34), blijkt dat in 2009 17% van de woningen (=340 huisjes) werd verhuurd aan huishoudens met een inkomen boven de € 33.000. Als 10% moet worden is dat 205 (204,8) dus 135 minder. In deze tabel zien we ook dat dit percentage de laatste jaren al groeit. In 2006 was het nog 13%.

Het betekent ook - en daarom maak ik me er ook druk over - dat de primaire en secundaire doelgroep wordt verdrongen van de sociale huurmarkt. Want behalve dat 30% van de voorraad onder € 647,53 wordt bewoont door huishoudens met een inkomen boven de € 33.000,-- blijkt uit tabel 2-3 op bladzijde 8 ook dat 11.670 huishoudens (=37%) van de huishoudens onder de € 33.000 niet in een sociale huurwoning wonen (maar in vrije sector, koopwoning of particuliere huur - prijzen geeft de tabel niet).

In de samenvatting die Gerrichhausen en Partners er van geeft (bladzijde 5 onder 1. staat: "Op basis van de toewijzingen naar inkomen over de afgelopen jaren kan geconstateerd worden dat circa 20% van de sociale huurwoningen wordt toegewezen aan huishoudens met een belastbaar inkomen van € 33.000,- tot € 45.000,-. Dit percentage mag volgens de nieuwe Europese regelgeving maximaal 10% zijn. Hierdoor komen jaarlijks 215 huishoudens niet meer in aanmerking voor een sociale huurwoning."

Dat klopt dus niet. De laatste jaren was het lager en op zijn hoogst 17%. En het gaat om 135 woningen. Op bladzijde 5 van het collegevoorstel is dit al: "in elk geval een paar honderd huishoudens" geworden, wat in mijn beleving eerder 300 dan krap 200 suggereert.

Tot zover was ik met lezen gekomen. En ik vind het storend als ik het gevoel heb dat de getallen niet kloppen en overdreven worden om een punt te maken. Het verzwakt het punt dat men wil maken. Ik lees verder en kom er op terug. Want er worden nog heel veel andere zaken beweert. En laat er geen misverstand over bestaan: ik juich het toe dat er een gevoel van urgentie en van willen handelen is vanuit onze gemeente en 'onze' corporaties.

De vraag is hoe we de huishoudens 33-45k huisvesten zonder, wat vaak gebeurd, een regeling / geld bestemd voor de lagere inkomensgroepen voor een groot deel te gaan besteden aan middengroepen.

Uit lezing van het stapeltje BD's (de NRC's liggen nog) bleven me vier zaken bij. Dat ik wel erg veel Boulevard heb gemist. Maar zoals Geert Overdam opmerkte: ervoor thuisblijven midden in de vakantie is ook geen optie. Dat de toestanden op het 'Rivièraplein' flink eierenlopen van onze burgervader heeft gevraagd lijkt me wel duidelijk. En politiek-sociaal ook wel spannend: PVV-stemmers (of mensen die zich als zodanig afficheren) versus jonge Marokkaanse Nederlanders, die ook een eigen naam hebben op en naast internet-fora. Gelukkig heeft zeer gewaardeerde ons partijlid Arie Bijl (dinosaurus, mastodont zou hij bij andere partijen heten) heel goed het verband gelegd tussen de legitimatie van het recht in eigen hand in de Haag en het mogelijke gebruik ervan door de Rivièraplein-ruziemakers gelegd. En dat artikel heb ik uitgeknipt: 'In Den Haag zetten ze ook de toon voor het Rivierenplein in Den Bosch' stond er op de website onder de foto. Precies. Een explosief relletjes dus. In de krant versie stond er geen foto bij, en was de tekst van het kleine bovenkopje iets kalmer en haags-politieker: PVV(in rood) Het CDA moet kiezen tussen macht en fatsoen. Zie onder 'verder' lezen voor het hele artikel van Arie.

Maar er was ook wel iets leuks te lezen de afgelopen weken. Op 4 augustus, ik speelde toen op vakantie een scene uit Richard III - heel leerzaam voor politici -, staat Pter Kortz, de nummer 24 van de kandidatenlijst van de Bossche Groenen en ex GroenLinks lid, in de krant. Die maakt zich in het Brabants Dagblad druk over een grote boom in zijn achtertuin. "Wij hebben een heel ander opvatting over de boom dan de gemeente. Hij staat in feite erg in de weg. Daarom hebben we jaren gelden een kapvergunning aangevraagd, maar die kregen we niet". Laat Judith, zoals bekend de nummer 1 van de lijst, nu juist de grote voorvechtster zijn van het niet verlenen van kapvergunningen.

PVV(in rood) Het CDA moet kiezen tussen macht en fatsoen.

Het succes van haatzaaien

'In Den Haag zetten ze ook de toon voor het Rivierenplein in Den Bosch'.

Nu Geert Wilders toetreedt tot het establishment, is de geest uit de fles. Het legitimeert mensen om zelf het recht in eigen handen te nemen.

Haat zaaien is succesvol. Net zoals reclame. Jut mensen op, haal ze uit de kast , legitimeer ze. Het levert 24 zetels op en dus moreel gezag, zo bleek bij de verkiezingen. En ziet, we gaan het kromme recht hervormen.Geert Wilders zegt immers dat je keihard moet optreden? De politie doet dat niet, die behoort tot de 'linkse kliek'. De politie staat nog niet aan onze kant. We moeten dus wel zelf ingrijpen. Vorige week sloeg in Den Bosch de vlam in de pan op het Rivierenplein. Een huilend meisje: het waren Marokkanen, snikte ze, en toen waren de rapen gaar. Het eerste dat haar verdedigers tegenkwamen was de politie. Die begon meteen te sussen: 'We gaan er achteraan'. 'Het recht moet zijn loop hebben'. 'Wij maken er werk van'. Woorden en nog eens woorden, maar niet de goede woorden.

Geert Wilders predikt een ander recht en andere woorden. Hij snijdt een probleem aan dat ook in andere wijken speelt: bewoners worden lastig gevallen door bepaalde groepen kinderen van Marokkaanse migranten. Maar hij doet méér. Hij betrekt er alle moslims bij, terwijl dit niets met de islam te maken heeft. Hij biedt oplossingen die niet gerealiseerd kunnen worden, bijvoorbeeld het wegsturen van deze Nederlandse burgers naar een ander land. Hij vergroot de tegenstellingen tussen groepen door alle problemen in Nederland hierop terug te voeren. Wilders scheert niet alleen islamitische Nederlanders over een kam, hij doet dat ook met alle andere Nederlanders door te stellen dat ze tegen moslims zijn.

Wilders klaagt ook de politieke en maatschappelijke elite aan. Volkomen terecht. Zij voerden een politiek waardoor veel migranten en hun kinderen een zwakke positie hebben in de samenleving. Ze hebben de afgelopen dertig jaar de kloof tussen arm en rijk laten groeien. De verzorgingsstaat wordt beperkt, de publieke sector is voor een groot deel verkocht, en de managers in bedrijven en semi-overheidsinstellingen graaien hun bonussen bij elkaar.

Sinds Geert Wilders staan wij, bewoners van het Rivierenplein in Den Bosch, dus niet meer alleen in onze strijd. Geert Wilders mag er zijn, hij is er. Hij staat al bijna op het bordes bij de koningin. Balkenende (en dus het CDA) heeft nooit afstand genomen van Wilders. En de VVD. Het establishment steunt hem, gedoogt ons dus. We hebben daarmee gelijk gekregen en het recht aan onze zijde. Ze willen niet meer om ons heen lopen: wij van het Rivierenplein worden omarmd. Verhagen mag nog eventjes, om zijn achterban zoet te houden, zeggen dat gedogen alleen de lusten omvat.

Van burgemeester Rombouts, hoofd van de politie, ook CDA, mogen wij van het Rivierenplein nu steun verwachten. Hij is nu één van ons. Hij komt thee drinken maar moet keihard ingrijpen in overeenstemming met zijn Haagse CDA- en VVD-maten. Anders moeten wij het doen. In Den Haag wordt immers de toon gezet, ook voor het Rivierenplein.

De cirkel is rond. Het grote rammen mag (bijna) beginnen? Die geest is uit de fles en kent haar eigen escalerende wetten. Ik ben bang en vrees. Macht of fatsoen, die keuze kan het CDA nog maken.

Arie Bijl woont in Den Bosch en is lid van GroenLinks