Kranten lezen

Uit lezing van het stapeltje BD's (de NRC's liggen nog) bleven me vier zaken bij. Dat ik wel erg veel Boulevard heb gemist. Maar zoals Geert Overdam opmerkte: ervoor thuisblijven midden in de vakantie is ook geen optie. Dat de toestanden op het 'Rivièraplein' flink eierenlopen van onze burgervader heeft gevraagd lijkt me wel duidelijk. En politiek-sociaal ook wel spannend: PVV-stemmers (of mensen die zich als zodanig afficheren) versus jonge Marokkaanse Nederlanders, die ook een eigen naam hebben op en naast internet-fora. Gelukkig heeft zeer gewaardeerde ons partijlid Arie Bijl (dinosaurus, mastodont zou hij bij andere partijen heten) heel goed het verband gelegd tussen de legitimatie van het recht in eigen hand in de Haag en het mogelijke gebruik ervan door de Rivièraplein-ruziemakers gelegd. En dat artikel heb ik uitgeknipt: 'In Den Haag zetten ze ook de toon voor het Rivierenplein in Den Bosch' stond er op de website onder de foto. Precies. Een explosief relletjes dus. In de krant versie stond er geen foto bij, en was de tekst van het kleine bovenkopje iets kalmer en haags-politieker: PVV(in rood) Het CDA moet kiezen tussen macht en fatsoen. Zie onder 'verder' lezen voor het hele artikel van Arie.

Maar er was ook wel iets leuks te lezen de afgelopen weken. Op 4 augustus, ik speelde toen op vakantie een scene uit Richard III - heel leerzaam voor politici -, staat Pter Kortz, de nummer 24 van de kandidatenlijst van de Bossche Groenen en ex GroenLinks lid, in de krant. Die maakt zich in het Brabants Dagblad druk over een grote boom in zijn achtertuin. "Wij hebben een heel ander opvatting over de boom dan de gemeente. Hij staat in feite erg in de weg. Daarom hebben we jaren gelden een kapvergunning aangevraagd, maar die kregen we niet". Laat Judith, zoals bekend de nummer 1 van de lijst, nu juist de grote voorvechtster zijn van het niet verlenen van kapvergunningen.

PVV(in rood) Het CDA moet kiezen tussen macht en fatsoen.

Het succes van haatzaaien

'In Den Haag zetten ze ook de toon voor het Rivierenplein in Den Bosch'.

Nu Geert Wilders toetreedt tot het establishment, is de geest uit de fles. Het legitimeert mensen om zelf het recht in eigen handen te nemen.

Haat zaaien is succesvol. Net zoals reclame. Jut mensen op, haal ze uit de kast , legitimeer ze. Het levert 24 zetels op en dus moreel gezag, zo bleek bij de verkiezingen. En ziet, we gaan het kromme recht hervormen.Geert Wilders zegt immers dat je keihard moet optreden? De politie doet dat niet, die behoort tot de 'linkse kliek'. De politie staat nog niet aan onze kant. We moeten dus wel zelf ingrijpen. Vorige week sloeg in Den Bosch de vlam in de pan op het Rivierenplein. Een huilend meisje: het waren Marokkanen, snikte ze, en toen waren de rapen gaar. Het eerste dat haar verdedigers tegenkwamen was de politie. Die begon meteen te sussen: 'We gaan er achteraan'. 'Het recht moet zijn loop hebben'. 'Wij maken er werk van'. Woorden en nog eens woorden, maar niet de goede woorden.

Geert Wilders predikt een ander recht en andere woorden. Hij snijdt een probleem aan dat ook in andere wijken speelt: bewoners worden lastig gevallen door bepaalde groepen kinderen van Marokkaanse migranten. Maar hij doet méér. Hij betrekt er alle moslims bij, terwijl dit niets met de islam te maken heeft. Hij biedt oplossingen die niet gerealiseerd kunnen worden, bijvoorbeeld het wegsturen van deze Nederlandse burgers naar een ander land. Hij vergroot de tegenstellingen tussen groepen door alle problemen in Nederland hierop terug te voeren. Wilders scheert niet alleen islamitische Nederlanders over een kam, hij doet dat ook met alle andere Nederlanders door te stellen dat ze tegen moslims zijn.

Wilders klaagt ook de politieke en maatschappelijke elite aan. Volkomen terecht. Zij voerden een politiek waardoor veel migranten en hun kinderen een zwakke positie hebben in de samenleving. Ze hebben de afgelopen dertig jaar de kloof tussen arm en rijk laten groeien. De verzorgingsstaat wordt beperkt, de publieke sector is voor een groot deel verkocht, en de managers in bedrijven en semi-overheidsinstellingen graaien hun bonussen bij elkaar.

Sinds Geert Wilders staan wij, bewoners van het Rivierenplein in Den Bosch, dus niet meer alleen in onze strijd. Geert Wilders mag er zijn, hij is er. Hij staat al bijna op het bordes bij de koningin. Balkenende (en dus het CDA) heeft nooit afstand genomen van Wilders. En de VVD. Het establishment steunt hem, gedoogt ons dus. We hebben daarmee gelijk gekregen en het recht aan onze zijde. Ze willen niet meer om ons heen lopen: wij van het Rivierenplein worden omarmd. Verhagen mag nog eventjes, om zijn achterban zoet te houden, zeggen dat gedogen alleen de lusten omvat.

Van burgemeester Rombouts, hoofd van de politie, ook CDA, mogen wij van het Rivierenplein nu steun verwachten. Hij is nu één van ons. Hij komt thee drinken maar moet keihard ingrijpen in overeenstemming met zijn Haagse CDA- en VVD-maten. Anders moeten wij het doen. In Den Haag wordt immers de toon gezet, ook voor het Rivierenplein.

De cirkel is rond. Het grote rammen mag (bijna) beginnen? Die geest is uit de fles en kent haar eigen escalerende wetten. Ik ben bang en vrees. Macht of fatsoen, die keuze kan het CDA nog maken.

Arie Bijl woont in Den Bosch en is lid van GroenLinks