"Doel bereikt", dacht ik toen ik vanmorgen het korte berichtje in de krant zag over het referendumvoorstel van Bosch belang.

De zoveelste losse floddder van Bosch Belang die daarmee zichzelf belachelijk en verspilt onze tijd verspilt. Het pleit ook niet voor de kwaliteit van het BD dat ze er weer intrapt. Want hoe gaat dat BD schrijft een artikeltje over de behandeling door de Raad van State van de bezwaren. Paul van de Krabben schrijft dat voor een deel over en roept blij: REFERENDUM!

Bosch Belang wil een referendum op 2 maart 2011 - samen met de provincieverkiezingen. Maar een referendum vraagt een voorbereiding van minstens drie maanden na een iets gedetailleerder besluit dan een oprisping. En bovendien heeft de raad op 22 maart 2005 al in grote meerderheid een voorstel weggestemd van Knillis Leefbaar en Bosch Belang over een referendum over hetzelfde onderwerp. En toen was er nog niet zo'n vergevorderd plan als nu.

Afgelopen woensdagavond organiseerde het Stedelijk Huurdersplatform (SHP) een bijeenkomst over de ontwikkelingen in hurend Nederland. Een nieuwe aflevering in de serie kommer en kwel. De hoek waar de klappen vallen. Die sfeer.
Er is veel aan de hand in en weinig goed nieuws. Heel slecht nieuws is vooral dat het nauwelijks nieuws is. Het hoekje waar de klappen vallen is een stil hoekje. Terwijl het aantal mensen waar het om gaat groot is en veel mensen minder krijgen is het nauwelijks een verhaal dat de aandacht trekt. Ja het afwentelen van de crisis op de armen. Dat kennen we wel
Goed nieuws wordt wel breed uitgemeten. Maar het slechte nieuws komt sluipend. En zo komen steeds meer mensen aan het eind van de maand geld te kort terwijl ze weinig anders zijn gaan doen. Samen met de oplopende zorgtoeslag (en de afnemende dekking), de hogere energierekening vormt dit een grote lastenverzwaring. Met tientjes per maand.

Neem nu bijvoorbeeld de huurverhoging. Die is door dit kabinet, vol trots, op inflatieniveau gezet. Maar daar zijn wel de volgende opmerkingen bij te maken:

De huurtoeslag wordt wél afgebouwd, eerst weinig, maar de plannen zijn om dat de komende jaren in een steeds hoger tempo te doen. Dat wil zeggen dat de huurders met een laag inkomen wel met forse huurverhogingen te maken krijgen. Curieus is dat er bij de huurtoeslag een normhuur is, die je redelijkerwijs met dat inkomen kan betalen, maar de basishuur (het bedrag dat je zelf moet betalen) wel 17,91 hoger is, deze basishuur zal de komende jaren stijgen: minder huurtoeslag. Huren stabiel maar de woonlasten stijgen.

Bij verhuizing wordt de huur van een woning wel fors verhoogd. Dat betekent dat als je naar een andere woning verhuisd je meestal fors meer gaat betalen.

Let ook op dat de door de zogenaamde kwaliteitskorting er tientjes tot 100 euro extra huur wordt betaald boven de normhuur. Vaak wordt gezegd: je krijgt voor deze woning bijvoorbeeld na renovatie of in herstructureringsgebieden toch huurtoeslag. Gevallletje niks aan de hand. Maar dat ontkent dat de woning voor de betrokkene netto fors duurder kan uitvallen

In schaarstegebieden, en de inleider van de Woonbond vermoedde dat 's-Hertogenbopsch daartoe zou gaan behoren, is een extra huurverhoging aangekondigd van 25 punten in het woningwaarderingsstel. Ongeveer 100 euro per woning. Deze hoge huur moet natuurlijk niet gevraagd te worden. Maar wat kan gebeurt vaak wel.

Dit alles betekent dat als huurders blijven wonen waar ze wonen ze langzaam worden geroosterd, en als ze verhuizen in een keer de billen branden.

Maar waarom zouden corporaties de huur verhogen. Welnu, bijvoorbeeld omdat de subsidies voor het bouwen van een woning zijn afgeschaft. Sterker de corporaties moeten bijdragen aan het Rijk.De Vogelaarheffing van 75 miljoen is dan wel afgeschaft: opnieuw trompetten in de krant. Maar daar tegenover staat dat de huursector wel de kosten van de huurtoeslag á 750 miljoen, dus 10 keer zo veel, moet gaan gaan opbrengen. En van de corporaties wordt ook verwacht dat ze goedkope woningen blijven bouwen.

Daarnaast is ook nog veel gezegd over de 33.000 eurogrens - in feite een gevolg van het ontbreken van koopwoningen voor deze inkomensgroep, mede als gevolg van het prijsopdrijvende effect van de (daar-is-ie-dan) hypotheekrenteaftrek. En over de apparaatskosten van corporaties en over niet-kerntaken van corporaties. Zie onder meer lezen over de winst die corporaties in het rampjaar 2009 toen de kredietcrisis losbrak, nog steeds naakten. En dat raakt aan de vraag van wie is het geld? Van de huurder of van de gemeenschap of van de corporaties? En als de rijke huurder in een goedkoop huis in de toekomst een extra huurverhoging krijgt, waarom dan de rijke koper in een goedkoop huis dan geen extra belastingaanslag?

Mij leerde deze exercitie dat woonlasten wel degelijk nog steeds een thema is in de lokale volkshuisvesting.

De site van de Woonbond vertelt heel helder meer over deze thema's van harte aanbevelen. Ik heb me meteen maar op de nieuwsbrief geabonneerd

http://www.woonbond.nl/

Persbericht Nederlandse Woonbond

09-12-2010

Woningcorporaties maakten toch winst in 2009

Ondanks hoge 'onrendabele' investeringen, hogere uitgaven voor de leefbaarheid, een teruglopende verkoop van huurwoningen en omvangrijke verliezen in zogeheten 'verbindingen' hebben de gezamenlijke woningcorporaties in 2009 294 miljoen euro winst gemaakt.

Dit blijkt uit het ‘Sectorbeeld realisaties woningcorporaties 2010’ van het Centraal Fonds Volkshuisvesting (CFV), dat gisteren 8 december in de Tweede Kamer is besproken. Aedes, de koepel van woningcorporaties, maakte kort voor het kamerdebat bekend dat de corporaties in 2009 een verlies zouden hebben geleden van zo’n 400 miljoen. De koepel zaaide daarmee veel verwarring. Het verschil met de officiële cijfers van het CFV (gebaseerd op de gegevens van alle corporaties) bedraagt maar liefst 700 miljoen. Dit doet de geloofwaardigheid van de branche geen goed.

De corporaties hebben in 2009 ruim € 685 miljoen aan verliezen geleden met hun verbindingen. Dat zijn veelal commerciële dochters. Omdat er gelukkig ook verbindingen zijn die winst maken, blijft het netto verlies beperkt tot 385 miljoen, bijna twee keer zoveel als in 2008. De Woonbond vindt dit uiterst zorgwekkend. Het gaat vooral om commerciële activiteiten, zoals de nieuwbouw van koop- en dure huurwoningen, het aankopen van grond en de exploitatie van commercieel vastgoed. Dit alles gaat direct ten koste van de middelen die beschikbaar zijn voor de volkshuisvesting, omdat de corporaties vrijwel altijd volledig opdraaien voor het verlies. Zonder deze verliezen had voor minstens 8 miljard kunnen worden geïnvesteerd in de volkshuisvesting. Dat zijn bijna 50.000 nieuwe huurwoningen. De Woonbond vindt het een schandaal dat corporaties (de goede niet te na gesproken) op deze manier een enorme hoeveelheid volkshuisvestelijk kapitaal in het putje laten lopen. Het sterkt de Woonbond in de overtuiging dat het hoog tijd is dat de nieuwe Woningwet, met een goede inkadering van de taken en een versterkt toezicht, er zo snel mogelijk moet komen.

Het einde van dit drama is overigens nog niet in zicht. Eind 2009 blijken de corporaties nog voor 2 miljard aan onbebouwde grond in de boeken te hebben staan. Daarnaast is sprake van een paar duizend onverkochte nieuwbouwkoopwoningen. Zonder twijfel moeten daar de komende jaren nog vele honderden miljoenen aan verliezen op worden afgeboekt.

Afgezien van het leed in de verbindingen zijn zowel de financiële als de volkshuisvestelijke prestaties van de corporaties in 2009 ronduit positief. Met een nieuwbouwproductie van ruim 40.000 huur- en koopwoningen was 2009 na 2008 opnieuw een topjaar. Ook de uitgaven voor woningverbetering, leefbaarheid en maatschappelijk vastgoed zijn fors gestegen. Een ander lichtpuntje is dat de bedrijfslasten veel minder zijn gestegen (3 procent) dan in voorgaande jaren.Desondanks vrezen velen dat de financiële positie van corporaties de komende jaren zal verslechteren. Aedes en het Waarborgfonds Sociale Woningbouw willen dat de huren extra omhoog moeten, omdat corporaties anders niet meer zouden kunnen investeren. De cijfers van het Centraal Fonds geven daar echter geen aanleiding toe. ‘Zorg eerst maar dat de corporaties zorgvuldiger omspringen met het volkshuisvestelijke kapitaal en efficiënter gaan werken. Ze moeten schoon schip maken, in plaats van bij de huurders aan te kloppen voor extra huurverhogingen’, aldus Woonbonddirecteur Ronald Paping